Heiligen

- Zoeken

Heilige Gerardus - 3 oktober

Sint Gerardus van Brogne

(° ca. 895 - † 959)
Abt, kluizenaar

De heilige Gerardus (Gerhard) van Brogne (Namen) werd geboren als zoon van een graaf. Gerardus stond bekend om zijn zachtmoedige karakter, het liefst van al wilde hij monnik worden. Na het overlijden van zijn vader besloot hij zijn roeping te volgen en monnik te worden. Hij trad in bij de benedictijner monniken van Sint-Denis bij Parijs.

Ruim elf jaar later keerde Gerardus terug naar zijn geboortestreek en stichtte er een klooster. Hij was achtereenvolgens abt in verschillende abdijen, waaronder beide abdijen in Gent (Sint-Baafs én Sint-Pieter), de Sint-Bertinusabdij in Sint-Omaars (Frankrijk), de abdijen van Mouzon en Elnone (tegenwoordig Saint-Amand-les-Eaux, Frankrijk.) 

Hij liet zodoende zijn sporen na in het kloosterleven in de Lage Landen, overal waar hij kwam voerde hij de regel van de heilige Benedictus in. 

Gerardus stierf uiteindelijk als kluizenaar. Hij werd heilig verklaard in 1131 en wordt vereerd als patroon tegen koorts, geelzucht en kliergezwellen. In Haspengouw werd hij in het bijzonder aangeroepen i.v.m. geelzucht. In Luik werd de heilige Gerardus dan weer aangeroepen in het geval van kinderstuipen die vaak voorafgingen aan het doorkomen van de tanden.

Afbeelding: hedendaagse icoon van de heilige Gerardus.

Weerspreuk

Kruipen de mieren in de grond,
zo maken zij een strenge winter kond.

Zuurbes

In de Ardennen werd de zuurbes (l'épine-vinette) of 'berberis vulgaris' naar de heilige Gerardus vernoemd (in het plaatselijke streekdialect 'Bwès de sint Djèrâ').

Uit de onderschors van de zuurbes trok men in Noville en Recogne (Bastenaken) een drank die vermengd werd met een liter Moezelwijn. Dit drankje noemde men Sint-Gerard-thee en het werd ongeveer een uur voor de maaltijd ingenomen. Het zou geholpen hebben tegen geelzucht, maagzweren en galstenen.