Heilige Catharina van Zweden - 24 maart — Heiligen

Heiligen

- Zoeken

Heilige Catharina van Zweden - 24 maart

Heilige Catharina van Zweden

(° 1331 - † 1381)
Brigittines,
 abdis

De heilige Catharina van Zweden (ook: Catherine Vastanensis of Catherine van Vadstena) was de vierde van acht kinderen. Ze was de dochter van de heilige Birgitta van Zweden en Ulf Gudmarsson en werd opgevoed in het klooster van Riseberg.

Op dertienjarige leeftijd werd Catharina uitgehuwelijkt aan de vrome Duitse edelman Eggart von Kürnen. Kort na hun huwelijk namen beiden de gelofte van kuisheid aan. In 1350 bezocht Catharina haar moeder in Rome. Spoedig daarna werd ze weduwe.  

Gedurende de volgende 25 jaar ondernamen beide vrouwen vanuit Rome diverse pelgrimages, waaronder naar Jeruzalem. Thuis, in Rome, brachten ze hun dagen door in gebed en meditatie en onderwijs aan de armen. Alle huwelijksaanzoeken werden door hen pertinent afgewezen. 

Toen Birgitta overleed, bracht Catharina het dode lichaam van haar moeder terug naar Zweden en begroef haar in het klooster van de orde van de birgittinessen in Vadstena. Catharina werd abdis van deze naar haar moeder vernoemde orde. De orde ontving de pauselijke erkenning in 1375.

Zij was de auteur van het devotionele werk 'Troost van de Ziel'; geen enkele kopie is hiervan echter bewaard gebleven. Catharina overleed op 24 maart 1381. Zij werd in 1484 heilig verklaard door paus Innocentius VIII.

De heilige Catharina van Zweden is de patroonheilige van de bescherming tegen abortus, miskramen en vroeggeboorten. Zij wordt vaak afgebeeld met een hinde aan haar zijde die haar beschermde tegen de avances van jonge mannen. De overlevering wil dat de heilige Catharina deze hinde redde uit de klauwen van jagershonden.   

Afbeelding: de heilige Catharina van Zweden, auteur onbekend.

Weerspreuk

Wil het in maart onweren,
krijgt men in juli veel regen.

Op 'kalfsdag' wast de pastoor (o.m. in Rupelmonde) de voeten van zijn parochianen. Nadien gaat hij naar het gemeentehuis om er met de notabelen van de gemeente brood naar het volk te gooien. Dit noemt men de 'Apostelbrokkenworp'.